Seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde ..
İşte , seni sevmemek için de öyle ,
Seni sevmek için ne kadar söz varsa dilimde ,
Seni yermek için ,
Sana ermek için ..
Yok işte ,
Bir yalan uyduruyorum ben kendimce ,
Kendime umutsuzluk ,
Sana umudum ,
Yollarına çaresizlik düşmüş eşkıya ,
Ben sana zehir zemberek suskunluğum ,
Ben sana gözlerinden vurulmuşum ;
Sana açılan kapıların üzerime kapanan sesinde ,
Ben seni değil kendimi unutmuşum ;
Yaralarımın kanayan damarlarına ,
Uykusuz gecelerimden kör sokaklar sürmüşüm ;
Ne mutlu bana …
Ne mutlu ,
En çok bir yıldız kayıyor biliyormusunuz ?
Bir dilek tutuyorum işte,
Ellerin oluyor …
Tutunuyorum sana ..
Soluksuz bir sokak lambası altında ,
Şubat”a müebbet gözlerini sunuyorum sana
Anlasana …..
Seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde ..
İşte o kadar yalan uyduruyorum kendime ,
O kadar yalan … Kime ne …
Kendime yalanlarla tutunuyorsam kime ne ?
Kendimi sende unutuyorsam kime ne ?
Sende susuyor ,
Sende konuşuyorsam
Sende uyuyup
Sende uyanıyorsam ,
Vuruyorsam talan olan umudun mahzeninde kendimi ,
Kime ne ,
Kime ne kendimi kanatıyorsam senin düşüncende ,
Yalan yada gerçek ,
Sen sakın gecesiz uykularımda üşüme !
Ben üşüyorsam kime ne ….
Bedirhan Gökçe
