Yazamamak gibi bir alışkanlığa kapıldım son dönemde.
Susmak ya da susarken içememek gibi
Alışkanlıklarımı yırtıp atacak bir bıçak aradım kendime.
Kesmek ya da bölünmeden ayrılmak gibi
Ayrılıkları unutur oldum bu dönemde.
Yılmak ya da sıcağın ortasında esmek gibi
Yolları özler oldum bu günlerde.
Hızlı giden otobüs camından ağaçlara bakan ya da bakılan ağaç gibi
Gözümü kapayıp başka anlarda yaşar oldum son günlerde.
Sevilirken koparılan papatya ya da seviyor sevmiyor gibi.
Hırslarımı yendim şu günlerde.
Kaybetmeyi kabul eden tavşan ya da kabuğuna çekilmiş kaplumbağa gibi.
İnsan olduğumu anladım.
Düşünür, yaşar, gezer, dolaşır, sakinleşir ve yüzüne rüzgar vuran bir boğaz martısı gibi
Akla gelen tüm teşbihleri yaşar oldum, nede olsa hatası olmaz gibi…
Like this:
One blogger likes this post.
