gecenin en kuytu saatleridir gözlerinde kayboluşum
ve gözlerinki gecenin en aydınlık noktası
karanlığımın en aydınlık yerinde bulurum, seni her kaybettiğimde
seni her buluşummdur çocuk yüzümün yeniden gülüşü
ve gülüşlerimin en masum yanıdır seni sevişim..
seni sevmelerin koynunda gizlidir hasretim
hasretlerim hep sana dair
sana dair ne varsa içimde hep bize dair
bize dair ne varsa hep bende hep sende hep bizde..
ay karanlığa küsüp giderken bırakıp tüm içime süzülen aydınlıkları
ben ay’ın olurum
gece bana küser
güneşin doğuşuna her yaklaştığımda uyanıverir gözlerin sabahıma
ve ben her sabah seninle doğarım, güneşe inat
güneş bana küser ay bana küser gece bana küser
ne varsa sana dair içimde küstürürüm tüm doğayı kendime
kendimi her sende bulduğumda
doğadan kopan bir krizantem belirir gözlerinin çöllerinde
bir çiçek olurum el değmemiş bahçende
bahçendeki en güzel çiçeğe benzetirsin beni
ben çiçek olurum sen koklarsın
kokumu her içine çekişinde
nefesin kesilir gibi olursun
nefesini her hissettiğimde
tenime senden yadigar kalır öpüşlerin
öpüşün ki bir çölde kalmış dudaklarıma bir serap misali
kuruyan dudaklarıma bir içim su
ben seni her içtiğimde dahada artar sana sussuzluğum
sana her susadığımda nefesim düğümlenir
nefessiz kalırım
aklım gider uçsuz bucaksız yerlere
seni her bulduğumda içimde yeniden bir gülücüğün umudu
ve ben her umut ettiğimde sen karşımda oluyorsun
hayret..
